NASZE ŻYCIE!


Nasze życie jest jak uciekający pociąg,
zawsze się gdzieś śpieszy
i zawsze jest gdzieś spóźnione.

Czasem mija małe stacyjki, te najpiękniejsze,
nie dostrzega drobnych rzeczy, które sprawiają,
że nasze życie jest takie piękne.

Czasem na dużych stacjach oglądamy przez szybę
tłok ludzi, którzy przychodzą i odchodzą.
Łzy z powodu rozstań i uśmiechy przy powrotach.

Na różnych stacjach splatają się nasze tory życia.
Czasem mocno plączą się by istnieć w jedności
i już do końca zostać razem,
a czasem niestety nadchodzi rozdroże.

Piękne pociągi naszych dążeń i marzeń,
naszej wiary i nadziei.
Sprawmy by w naszych rękach
zawsze były zwrotnice naszego losu.
Byśmy sami naszymi dążeniami otaczali się
ciepłem i uczuciem i nigdy nie czuli,
że stoimy samotni na jakiejś stacyjce.

( Z pozdrowieniami Miruś z Rheine )